رباعی شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس افسردگی و اندوه شاعر هستند. او از زخم‌هایی که در دلش وجود دارد صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که این درد نه تنها بر زبانش تاثیر گذاشته، بلکه بر چشمانش نیز تأثیر کرده است. شاعر می‌گوید که چشمانش منتظر دیدن روی محبوب هستند و اگر او را نبیند، هیچ معنایی برای دیدن ندارد. در واقع، شاعر با این شعر از اهمیت وجود محبوب و تأثیر آن بر روح و حالش سخن می‌گوید.
افسرده شد از دم دهانم دم چشمبر ناخن من گیا دمید از نم چشم
هوش مصنوعی: من از دم دهانم غمگین شدم و اشکهایم بر روی ناخنهایم جاری شد. این اشکها همچون گیاهی تازه از چشمانم رویید.
چشمم ز پی دیدن روی تو بودبی روی تو گر چشم نباشد کم چشم
هوش مصنوعی: چشم من فقط به خاطر دیدن چهره تو باز است، اگر تو را نبینم، حتی داشتن چشم هم بیفایده است.