رباعی شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به شادی و امیدواری خود به هنگام آمدن معشوق اشاره دارد. او می‌گوید که با آمدن محبوبش به پیروزی می‌رسد، در حالی که غیبت او باعث رنجش و ناراحتی‌اش می‌شود. او به زیبایی و روشنی که با دیدن معشوق به دست می‌آورد اشاره می‌کند و اظهار امیدواری می‌کند که هیچگاه از او دور نشود.
فتحی که به آمدنت منصور شومعمری که ز رفتن تو رنجور شوم
هوش مصنوعی: پیروزیای که با آمدن تو نصیبم شود، برعکس، زندگیام با رفتنت به شدت دردناک خواهد شد.
ماهی که ز دیدن تو پر نور شومجانی که نخواهم که ز تو دور شوم
هوش مصنوعی: هرگاه که تو را میبینم، روشنایی میگیرم و زندگیام پر از انرژی می‌شود؛ اما هیچگاه نمیخواهم از تو فاصله بگیرم و دور شوم.