رباعی شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که ما به خاطر زیبایی و رفتار او به عشق ورزیدن مشغولیم. او همچنین می‌گوید اگر ما مجرم هستیم، این ناشی از زیبایی و جذبه معشوق است که ما را به این حالت درآورده است. در واقع، معشوق خود عاملی برای بروز گناه و خطا در عاشق است.
مجرم رخ تو که ما بدو آساییمما با رخ و با خرام تو برناییم
هوش مصنوعی: اگر خطای تو را ملاحظه کنیم، به خاطر زیبایی و جاذبهات آسودهایم. ما با زیبایی و زیباییات فراغت و نشاط داریم.
ما جرم ترا چو روی تو آراییمخود جرم تو کرده‌ای که مجرم ماییم
هوش مصنوعی: ما به خاطر زیبایی تو به گناه آلودیم، اما این تویی که با رفتارهای خود ما را گناهکار کرده‌ای.