رباعی شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: شاعر از حالتی توصیف میکند که ابتدا مانند چوبی در گل بود، اما سپس با خدمت به مختار، قدرت و جایگاهی پیدا کرده است که اکنون میتواند مانند ستونی در آسمان استوار و قوی باشد.
چوبی بودم بود به گل در پایمدر خدمت مختار فلک شد جایم
هوش مصنوعی: من همچون چوبی بودم که در پای گل قرار داشتم، اما به برکت مختار، جایگاه والایی پیدا کردم.
در خدمت او چنان قوی شد رایمکامروز ستون آسمان را شایم
هوش مصنوعی: امروز به خاطر خدمت به او، به قدری قوت و اراده پیدا کردهام که میتوانم ستوان آسمان را از جا کَنم.