رباعی شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به رابطه‌اش با محبوب اشاره می‌کند. با وجود رفتار بد محبوب و دعواهایی که دارند، شاعر به خاطر غم و درد او در کُره‌ی زمین فریاد می‌زند. هرچند که خود و دوستانش به نظر او ناشایسته و اوباش می‌آیند، اما همچنان به عشق او مشغولند و سعی در شاد بودن دارند.
با خوی بد تو گرچه در پرخاشیمباری به غمت به گرد عالم فاشیم
هوش مصنوعی: اگرچه ما به خاطر خوی بد تو درگیر دعوا و جنگ هستیم، اما در حقیقت، غم تو را در دلهامان بهصورت علنی به همه نشان میدهیم.
چون نزد تو ما ز جملهٔ اوباشیمسودای تو می‌پزیم و خوش می‌باشیم
هوش مصنوعی: ما در کنار تو مانند دیگران بیاهمیت هستیم، اما برای تو آرزوها و آرمانهایی داریم و در این حال خوشحالیم.