رباعی شمارهٔ ۳۰۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نوسان‌ها و عدم ثبات روابط انسانی اشاره می‌کند. گاهی کسی به او نزدیک می‌شود و محبت نشان می‌دهد، و گاهی دیگر به عهد خود وفا نمی‌کند و مانند کسانی که از روی نیرنگ عمل می‌کنند، رفتار می‌کند. این تغییرات و ستیزه‌جویی در رفتار او، با ویژگی‌های نیکو و مثبت افراد واقعی سازگاری ندارد.
گه سوی من آیی از لطیفی پویانگه عهد شکن شوی چو رشوت جویان
هوش مصنوعی: گاهی به سوی من با طراوت و مهربانی میآیی، و گاهی عهد و پیمان را میشکنی مثل افرادی که به دنبال رشوهاند.
گه برگردی ستیزهٔ بدگویاناین درنخورد ز فعل نیکورویان
هوش مصنوعی: گاهی وقتی به گلهگذاریها و ناسزاگوییهای بدگویان توجه میکنی، متوجه میشوی که رفتار نیکو و خوبیهای انسانها نمیتواند تحت تأثیر این حرفها قرار بگیرد.