رباعی شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات می‌گوید که اگر تو مرا آزار بدهی، غم من را نخواهی فهمید. او به محتشم بودن طرف مقابل اشاره می‌کند و می‌گوید که آزار من از آزار تو نیست، بلکه تو که محتشم هستی، باید بدانی که چه باید کنی. به طور کلی، شاعر احساس تنهایی و ناتوانی در درک غم‌هایش را بیان می‌کند.
آزار ترا گرچه نهادم گردنغم خورد مرا غمم نخواهی خوردن
هوش مصنوعی: اگرچه من به خاطر تو دلی پر از غم دارم، اما تو هرگز غم من را احساس نخواهی کرد.
از محتشمی نیست مرا آزردنتو محتشمی مرا چه باید کردن
هوش مصنوعی: من از بزرگواری تو آزرده نخواهم شد، تو که خود بزرگوار هستی، به من آزاری نرسان.