رباعی شمارهٔ ۳۱۳
هوش مصنوعی: شعر هشدار به دیگران است که از حسد و فتنه‌انگیزی دوری کنند. شاعر از کسانی که در پی آسیب رساندن به او هستند، می‌خواهد که با افکار و سخنان ترسناک خود به او آسیب نزنند و از کشتن و بدخواهی دوری کنند. اگر گذشته را فراموش نکرده‌اند، نباید به او آسیب برسانند.
فرمان حسود فتنه‌انگیز مکنچشم از پی کشتن رهی تیز مکن
هوش مصنوعی: از حسادت کسی فتنه و مشکل نیاور، و حواست را به این نقطه معطوف نکن که سریعاً به کسی آسیب برسانی.
چون عذر گذشته را نخواهی باریبا من سخنان وحشت‌انگیز مکن
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی از گذشتهات عذرخواهی کنی، پس لطفاً با من سخنانی نزن که مرا ترساند.