رباعی شمارهٔ ۳۱۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و شکوه یک فرد تشبیه شده به گل در باغ می‌باشد. شاعر می‌گوید که نام آن فرد مانند بوی گل در کام و دهن اوست و حتی اگر آن فرد در میان خاری باشد، باز هم برای او زیبا و دل‌نشین است. در واقع، زیبایی و محبت آن فرد در دل شاعر نقش بسته است، حتی اگر شرایط اطرافش سخت باشد.
ای چون گل نوشکفته برطرف چمنگلبوی شود ز نام تو کام و دهن
هوش مصنوعی: ای تو که مانند گل تازهای که در چمن شکفته است، نام تو همچون گل خوشبو باعث خوشی و شیرینی کام و دهان مردم میشود.
گر گل بر خار باشد ای سیمین تنچون گل بر تست خار بر دیدهٔ من
هوش مصنوعی: اگر گل بر روی خار باشد، ای تن نقرهای، تو مانند گلی بر روی خاری و خاری را بر چشمان من میبینی.