رباعی شمارهٔ ۳۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شاه میگوید که دشمنان او مانند لالهای هستند که در دلشان تیرگی و غم وجود دارد. آنها که زمین و وطن را عذاب میدهند، همچنان که چرخ به دور خود میچرخد، خصم او نیز در حال چرخش و گسترش است و همچون نالهگری، به دور خود در دل درد و رنج میشود.
ای شاه چو لاله دارد از تو دشمندل تیره و چاک دامن و خاک وطن
هوش مصنوعی: ای شاه، وقتی که لاله از تو دلشکسته است، دشمنی دلهای تاریک و دامن پارهها و زشتیهای وطن نیز نمایان میشود.
چون چرخ چراست خصمت ای گرد افگننالنده و گردان و رسن در گردن
هوش مصنوعی: چون چرخ به گردشی افتاده، تو ای دشمن، نالهکنان و در حال چرخش هستی، مثل کسی که بندهایی به گردن دارد.