رباعی شمارهٔ ۳۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بی‌وفایی و ناپایداری دنیا اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که باید خود را از حرص و طمع دور نگه داریم. او همچنین تاکید می‌کند که در این دنیای پرآشوب که به دست نادانان اداره می‌شود، باید با هوشیاری و با توجه به زمانه، رفتار کنیم.
زین عالم بی وفا بپردازی بهخود را ز برای حرص نگدازی به
هوش مصنوعی: از این دنیای بیوفا دوری کن و به خودت توجه کن، زیرا نباید درگیر حرص و آز شوی.
عالم چو به دست ابلهان دادستندبا روی زمانه همچنان سازی به
هوش مصنوعی: اگر دانشمندان و خردمندان به خاطر نادانی و بیتجربگی دیگران به بیراهه بروند، وضعیت جهان هم مانند ساز و آواز ناهمگون خواهد شد.