رباعی شمارهٔ ۳۵۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به مفهوم تسلیم و پذیرش می‌پردازد. او می‌گوید اگر بخواهی به نفع خودت عمل کنی، باید از غرور و خودخواهی بگذری و با زمانه سازگار باشی. همچنین، از زهد و ریاضت در صومعه دوری کن و اگر به معبودهای دنیوی علاقمند هستی، به آن‌ها نیز اعتنا کن. به طور کلی، ضرورت پذیرفتن واقعیت‌ها و همراهی با آن‌ها را مطرح می‌کند.
گر تو به صلاح خویش کم نازی بهبا حالت نقد وقت در سازی به
هوش مصنوعی: اگر در کارهای خود کمی سهلگیری کنی و به دنبال آرزوهای خود نباشی، در زمان مناسبی میتوانی به نتیجه برسی.
در صومعه سر ز زهد نفرازی بهبتخانه اگر ز بت بپردازی به
هوش مصنوعی: در هنگام عبادت و زهد در جایی که خبری از لذت و خوشیها نیست، اگر به سمت جایی که بتها وجود دارند و دنیای مادی در آنجا پربرکت است بروی، ممکن است به آنجا جذب شوی و از آن لذت ببری.