رباعی شمارهٔ ۳۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و یاد محبوب سخن میگوید و بیان میکند که هر توبهای که کرده، بییاد محبوب بیفایده بوده است. او به توبههای مکرر خود اشاره میکند که هر بار در حضور محبوب شکسته شدهاند و نشاندهندهٔ عمق عشق و وابستگی او به محبوب است.
جز یاد تو دل بهر چه بستم توبهبی ذکر تو هر جای نشستم توبه
هوش مصنوعی: غیر از یاد تو، برای هیچچیز دیگری دل نبستهام و در هر جایی که نشستهام، تنها از یاد تو توبه کردهام.
در حضرت تو توبه شکستم صدبارزین توبه که صد بار شکستم توبه
هوش مصنوعی: در نزد تو بارها توبه کردم و هر بار که شکستم، توبهام را دوباره شکست.