رباعی شمارهٔ ۳۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه اشاره دارد که با عشوه‌های خود دل شاعر را به آتش کشیده است. شاعر از او می‌پرسد که چگونه این همه هنر و دلبری را آموخته و در قالب دو هزار عشوه به نمایش گذاشته است. تمام این احساسات نشان‌دهنده‌ی عشق و حیرت شاعر از زیبایی معشوق است.
با من دو هزار عشوه بفروخته‌ایتا این دل من بدین صفت سوخته‌ای
هوش مصنوعی: تو با هزار ناز و ادا به من محبت کردهای، اما حالا دل من به خاطر این محبت و رفتار تو به آتش کشیده شده است.
تو جامهٔ دلبری کنون دوخته‌ایاین چندین عشوه از که آموخته‌ای
هوش مصنوعی: تو اکنون لباس دلربایی بر تن کردهای و این همه حسن و زیبایی را از چه کسی آموخته‌ای؟