رباعی شمارهٔ ۳۶۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و تغییرات درونی فرد اشاره می‌کند. او به وضوح می‌بیند که شخص مورد نظر در زرق و برق جامه و فوطه خود غرق شده و تحت تأثیر جهان و وقایع اطراف قرار گرفته است. شاعر نگران است که آن فرد در خواب چه تجربیاتی داشته و حالا چگونه به هم ریخته و دچار اضطراب شده است.
در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ایکاشوب جهان و شور عالم شده‌ای
هوش مصنوعی: تو در لباس و یونیفورم خود به شدت شاد و خوشحال به نظر میرسی، گویی که دنیا و پر شور و نشاط شده‌ای.
در خواب ندانم که چه دیدستی دوشکامروز چو نقش فوطه در هم شده‌ای
هوش مصنوعی: در خواب نمیدانم دیشب چه دیدی، امروز مثل این است که همه چیز به هم ریخته و دورهاش تمام شده است.