رباعی شمارهٔ ۳۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصی میپردازد که به رحمت الهی تبدیل شده و در زندگیاش نور و روشنایی را به ارمغان آورده است. او از مسیر رندی و بیاعتنایی به سوی پارسایی و اخلاق نیکو رفته و شایستهٔ نشستن در کنار سنایی، شاعر بزرگ و پارسا شده است.
ای آنکه تو رحمت خدایی شدهایدر چشم بجای روشنایی شدهای
هوش مصنوعی: ای آن کس که به رحمت خداوند، روشنی چشمها شدهای.
از رندی سوی پارسایی شدهایاندر خور صحبت سنایی شدهای
هوش مصنوعی: تو از زندگی بیپروا و آزاد به سمت زندگانی پرهیزگارانهای رفتهای و در گفتوگو به اختلاط با سنایی پرداختهای.