رباعی شمارهٔ ۳۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مولای خود میخواهد تا خشنودی او را جستجو کند. او بیان میکند که اگر از ناپروایی او مانند باد بگذرد، حاضراست مانند شمع جانش را فدای مولایش کند و همانند قلم، هر چه او بگوید، عمل کند.
خشنودی تو بجویم ای مولاییچون باد بزان شوم ز ناپروایی
هوش مصنوعی: من به دنبال رضایت تو هستم، ای مولای من، تا بتوانم از سهلانگاری خود دور شوم.
چون شمع اگر سرم ز تن برباییهمچون قلم آن کنم که تو فرمایی
هوش مصنوعی: اگر مانند شمع وجودم را از دست بدهم، چون قلمی رفتار میکنم که فقط آنچه تو میگویی را انجام دهد.