رباعی شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این بیت به مهارت در شناخت و وفاداری درون اشاره دارد. اگر به دنبال وفای واقعی هستی، نباید از بی‌وفایی‌های ظاهری و بیرونی غافل شوی. باید بدانیم که در حقیقت نیک و بد یکی است و نمی‌توانیم از وجود آنها فرار کنیم، همان‌طور که آتش از پنبه ontst. این به ما درس می‌دهد که باید با واقعیت‌های زندگی کنار بیاییم و در جست‌وجوی حقیقت درونی خود باشیم.
تا تو ز درون وفای او می‌جوییوانگه ز برون جفای او میجویی
هوش مصنوعی: تا زمانی که به وفاداری او در درون خودت توجه میکنی، از بیرون به بدعهدیهای او فکر میکنی.
زان کی برهی که نیک و بد با اوییاز پنبه همی کشتن آتش جویی
هوش مصنوعی: از زمانی که از چیزی که هم خوب است و هم بد فاصله نمیگیری، به مانند کسی است که از پنبه برای برقراری آتش استفاده میکند.