رباعی شمارهٔ ۳۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه‌اش با خصم یا دشمن اشاره دارد و می‌گوید که حتی اگر دشمن کینه‌ورزی کند و به او آسیب برساند، او همچنان خود را وقف آن می‌کند و دلش را در اختیار او قرار می‌دهد. این نشان از عمق احساسات و تعهد شاعر دارد، حتی در مواجهه با سختی‌ها.
با خصم تو از پی تو ای دهر آرایمهرافزایم گرچه بود کین‌افزای
هوش مصنوعی: اگرچه دشمنی و کینخواهی وجود دارد، اما من همچنان برای تو میکوشم و تلاش میکنم تا زیباییهای تو را روشنتر نمایم.
ور تیغ دورویه کرد از سر تا پایخود را چو کمر در دل او سازم جای
هوش مصنوعی: اگر تیغ دو لبهای از سر تا پا به من حمله کند، من همچون کمری محکم در دل او جا میزنم.