رباعی شمارهٔ ۳۸۱
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به مفهوم عطا و منع در زندگی دارند. شاعر می‌گوید که اگر خود را به دیگران ببخشی و سخاوت به خرج دهی، در واقع باید از محدودیت‌ها و موانع دیگران فاصله بگیری. او تأکید می‌کند که در نهایت، تنها خداوند است که می‌بندد و می‌گشاید، و ما نباید خود را در قید و بند دیگران قرار دهیم.
خود را چو عطا دهی فراوان مستایوز منع کسی نیز مرو نیک از جای
هوش مصنوعی: وقتی خودت را بخشنده و فراوان شدهای، از کسی منع نکن و در جایی که خوب است، نرو.
در منع و عطا ترا نه دستست و نه پایبندنده خدایست و گشاینده خدای
هوش مصنوعی: در دادن و گرفتن چیزی از تو نه نیرویی هست و نه مانعی. این خداوند است که میبخشد و می‌گشاید.