رباعی شمارهٔ ۳۸۶
هوش مصنوعی: غزلی از شاعر نشان می‌دهد که دل خود را از موضوعی نمی‌تواند آرام کند. او به معشوقی اشاره می‌کند که در حالی که او دچار درد و غم است، معشوق از این مسائل بی‌خبر و غافل است. در واقع، شاعر به بی‌فایده بودن رنج و عذاب برای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که او نباید خود را به خاطر این عشق رنجور کند، زیرا معشوق از مشکلات او بی‌خبر است.
ای دل منیوش از آن صنم دلداریبیهوده مفرسای تن اندر خواری
هوش مصنوعی: ای دل، از آن معشوق بی‌فایده نومید نشو، زیرا این تن تو در رنج و خواری است.
کان ماه ستمگاره ز درد و غم توفارغ‌تر از آنست که می‌پنداری
هوش مصنوعی: ماه ستمگر آنقدر از درد و غم تو بی‌خبر و دور است که فکرش را هم نمیکنی.