رباعی شمارهٔ ۳۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف احساسات و زیبایی‌های زندگی می‌پردازد. او مانند بلبل، عاشق بازی و شادی است، و مانند گل، بوی خوش زندگی را استشمام می‌کند. همچنین او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که با روشنایی‌اش می‌درخشد و از طرفی هم چنگی می‌نوازد که برای خلق موسیقی و لذت از زندگی ساخته شده است. این شعر به عشق، شادی و زندگی اشاره دارد.
چون بلبل داریم برای بازیچون گل که ببوییم برون اندازی
هوش مصنوعی: وقتی بلبل داریم که برای خوشگذرانی بخواند، مانند گلی که بوی آن را در خارج استشمام میکنیم و از آن لذت میبریم.
شمعم که چو برفروزیم بگدازیچنگم که ز بهر زدنم می‌سازی
هوش مصنوعی: من شمعی هستم که اگر روشن باشم، میسوزم و میسوزم. من از روی عشق و زیباییام به وجود آمدهام و بهخاطر این عشق، آمادهام هر لحظه به خطر بیفتم و بسوزم.