شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: این متن در وصف خداوند نوشته شده و به توحید و یکتایی او اشاره دارد. شاعر از پاکی و عظمت خداوند سخن می‌گوید و به ویژگی‌هایی مانند حکمت، جلال، رحمت و بی‌نیازی او اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که خداوند نه محتاج به زاد و ولد است و نه دچار احساسات بشری، و از همه عیوب و کمبودها بری است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ موجودی نمی‌تواند به خداوند شبیه باشد و او را درک کند، زیرا او فراتر از فهم بشر است. این شعر به نیکی و ثنای خداوند و دوری از شرک و شبهات در مورد او مشغول است.
ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایینروم جز به همان ره که توام راه نمایی
پروردگارا، من از تو یاد میکنم زیرا تو پاک و خداوندی و فقط در مسیری قدم برمیداردم تو به من نشان میدهی
همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویمهمه توحید تو گویم که به توحید سزایی
هوش مصنوعی: همه چیز را در درگاه تو جستجو میکنم و همه چیز را از لطف تو میطلبم. تنها توحید تو را میگویم زیرا تو به حق شایسته توحید هستی.
تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداریاحد بی زن و جفتی ملک کامروایی
هوش مصنوعی: تو هیچ شریکی نداری و هیچ لذتی نمیچشی، اما خداوندی که تنهاست، تمام قدرت و برتری را در اختیار دارد.
نه نیازت به ولادت نه به فرزندت حاجتتو جلیل الجبروتی تو نصیر الامرایی
هوش مصنوعی: تو هیچ نیازی به تولد و فرزند نداری، زیرا تو همچون جلال روحانی و قدرت مطلق هستی و یاریدهنده فرمانروایان به شمار میروی.
تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمیتو نمایندهٔ فضلی تو سزاوار ثنایی
هوش مصنوعی: تو کسی هستی با علم و دانش، با بزرگی و شخصیت، سخاوتمند و مهربان. تو نمایندهای از فضایل نیکو هستی و سزاوار ستایش و احترام.
بری از رنج و گدازی بری از درد و نیازیبری از بیم و امیدی بری از چون و چرایی
هوش مصنوعی: تو آزاد از هر گونه رنج و دلیری، آزاد از درد و نیازی، بینهایت از ترس و امید، بیپرسش و کنجکاوی.
بری از خوردن و خفتن بری از شرک و شبیهیبری از صورت و رنگی بری از عیب و خطایی
هوش مصنوعی: تو از خوردن و خوابیدن آزاد هستی، از شرک و شبیه بودن دوری، از شکل و رنگ بی‌نیازی، از نقص و اشتباه به دوری.
نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجینتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی
هوش مصنوعی: تو را نمیتوان به زبان آورد، چرا که در درک و فهم مردم نمیگنجی و نمیتوان شبیه تو را توصیف کرد، زیرا در تصور هیچکس نمیگنجی.
نبد این خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشینه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزایی
هوش مصنوعی: اگر تو و این انسانها نبودید، هیچ چیزی نمیبود. نه میجنبید، نه میچرخید، نه کم میکرد و نه زیاد میشد.
همه عزی و جلالی همه علمی و یقینیهمه نوری و سروری همه جودی و جزایی
هوش مصنوعی: تمام عظمت و بزرگواری در توست، همه علم و دانش در تو نهفته است، تو تمام نور و روشنایی هستی، سروری و بزرگی از آن توست، و تمام بخشندگی و پاداش در وجود تو است.
همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشیهمه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی
هوش مصنوعی: تو از همه چیز آگاهی و تمامی عیبها را میپوشانی. اگر کسی بیش از حد درخشنده باشد، تو او را متعادل میکنی و اگر کسی کمبود داشته باشد، تو بر او میافزایی.
احد لیس کمثله صمد لیس له ضدلمن الملک تو گویی که مر آن را تو سزایی
هوش مصنوعی: یکی نیست که به او شبیه باشد، او بینهایت است و هیچگونه مشابهی ندارد. سلطنت او چنان است که گویی تو سزاوار آن هستی.
لب و دندان سنایی همه توحید تو گویدمگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی
لب و دندان (کل وجود) سنایی همه در بیان توحید خداوند سخن میگویند، به امید اینکه او از آتش دوزخ رهایی یابد.