شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تملق و طلب یاری از شخصی بزرگ و مهم می‌پردازد. او می‌گوید که زندگی‌اش به این شخص وابسته است و از او می‌خواهد که حمایت و کمکش کند. همچنین اشاره می‌کند که شاعران در مجالس به این فرد بزرگ احترام می‌گذارند و از وی درخواست دارد که توجهش را به او معطوف کند. در کل، مضمون شعر حول محور احترام و درخواست حمایت از یک شخصیت برجسته می‌چرخد.
روزگار ای بزرگ چاکر تستهست از آن سوی تو قرار مرا
هوش مصنوعی: ای روزگار، بزرگ و قدرتمند، من خادم تو هستم و زندگی من بستگی به اراده تو دارد.
دامن من ز دست او بستانبه دگر چاکری سپار مرا
هوش مصنوعی: دست از دامن من بردار و مرا به کسی دیگر بسپار تا خدمتی به او کنم.
شاعران را مدار مجلس تستای مدار این چنین مدار مرا
هوش مصنوعی: شاعران تنها به خاطر تو در این مجلس جمع شدهاند، ای مرکز توجه! پس اینگونه مرا نیز نظر کن و به من توجه داشته باش.