تناجی
سنایی غزنوی

شمارهٔ ۱۲۱

هر چند در میان دو گویم زمین و چرخلیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام
در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌امزان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام