شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بر اهمیت قناعت و رضایت از داشته‌های خود تأکید می‌کند. او می‌گوید که وقتی به قناعت دست یافته، دلیلی ندارد که به چیزهای دیگر وابسته باشد. او به خداوند تأکید می‌کند که از هر آنچه جز اوست، هیچ امیدی ندارد و اگر امیدی هم وجود دارد، تنها به خداوند مربوط می‌شود.
چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارمچرا ازین و از آن خویشتن ز پس دارم
هوش مصنوعی: وقتی میتوانم به قناعت و رضایت از زندگی دست یابم، چرا باید به دنبال چیزهای دیگر و فراتر از نیازهایم بروم؟
خدای داند کز هر چه جز خدای بودازو طمع چو ندارم گرش به کس دارم
هوش مصنوعی: خدا میداند که من از هر چیزی غیر از خدا امیدی ندارم، حتی اگر به کسی وابسته باشم.