شمارهٔ ۱۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توانایی سخن و زیبایی کلام اشاره میکند و میگوید که سخن خوب و خوشخویی میتواند جاودان بماند. او از زیبایی شعر و نیکیها سخن میگوید و به این نتیجه میرسد که محتوای خوب و نیکویی همیشه زنده خواهد ماند، حتی بدون جسم و قالب.
سخا و سخن جان محضست ایراکه از خوب گویی و از خوشخویی
هوش مصنوعی: بخشش و گفتگو صفای روح انسان است، زیرا از گفتار نیکو و رفتار خوش ناشی میشود.
بماند همی زنده بی کالبدز من شعر نیک و ز تو نیکویی
هوش مصنوعی: شعرهای خوب و نیکویی که از من به جا میماند، نشاندهنده این است که حتی اگر بدن من نباشد، باز هم اثرات مثبت من در یادها باقی خواهد ماند.