شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نکته‌ای عمیق درباره عقل و مستی اشاره می‌کند. او می‌گوید انسان‌های دانا و عاقل هرگز به مستی و شیوه‌های غیرعقلانی روی نمی‌آورند. همچنین، او تأکید می‌کند که اگر کسی بخواهد چیزی بخورد که به او آسیب می‌زند، به معنای واقعی برای او نیکو نخواهد بود. در ادامه، شاعر می‌فرماید که اگر شخصی چیزی خیری را ببخشد، مردم او را به خوبی خواهند شناخت و اگر دچار جنون و عربده شود، نیز نه او را و نه مستی را تقصیر خواهند دانست. این اشعار نشان‌دهنده اهمیت عقل و خرد در زندگی است و هشدار می‌دهد که نباید تحت تأثیر مستی و هیجانات نابجا قرار گرفت.
نکند دانا مستی نخورد عاقل میننهد مرد خردمند سوی مستی پی
هوش مصنوعی: شاید فرد دانا هرگز از شراب نچشد، اما عاقل نیز نمینشیند و مرد خردمند به سمت نوشیدن نمیرود.
چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترانی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی
هوش مصنوعی: هر چیزی که میخوری، باید به تو زیبایی و جلوهای همچون سرو بدهد. اگر خوراکی که تناول میکنی تو را مانند سرو زیبا نکند، پس چرا آن را بخوری؟
گر کنی بخشش گویند که می کرد نه اوور کنی عربده گویند که او کرد نه می
هوش مصنوعی: اگر تو بخشش کنی، مردم میگویند که او (یعنی خودت) این کار را کرده است، و اگر به عصبانی باشی و تندی کنی، باز هم میگویند که او این کار را کرده و نه تو.