شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که فردی که نسب و اصلش پاک و نیکو باشد، نمی‌تواند به رفتارهای زشت و درشت روی آورد. همچنین، کسی که اصالتش دچار نقص باشد، طبیعی است که از او فقط رفتارهای ناشایست و نامناسب بر می‌آید. در نهایت، شاعر به مفهوم آزادمردی اشاره می‌کند که مربوط به انسانیت و فضیلت است و این ویژگی به نوع مسکونی فرد (مرد مسجد یا کنشت) وابسته نیست.
کسی را کو نسب پاکیزه باشدبه فعل اندر نیاید زو درشتی
هوش مصنوعی: کسی که نسب و خاندانی پاک و نیکو دارد، از رفتارهای زشت و ناخوشایند دوری می‌کند و در کارهایش خشونت نشان نمیدهد.
کسی را کو به اصل اندر خلل هستنیاید زو به جز کژی و زشتی
هوش مصنوعی: اگر کسی به اصل و بنیاد خود آسیب زده باشد، جز نادرستی و زشتی چیزی از او برنمیآید.
مراد از مردمی آزادمردیستچه مرد مسجدی و چه کنشتی
هوش مصنوعی: مقصود از آزادگی و انسانیت در اینجا این است که ارزشهای یک انسان با توجه به دیانت یا شغل او تعیین نمیشود. چه کسی که در مسجد عبادت می‌کند و چه کسی که در ورزشگاه به فعالیت مشغول است، هر دو میتوانند آزادندیش و آزادمرد باشند.