بخش ۴۲ - فی‌التوکّل
هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت توکل بر خدا و اعتماد کردن به او در مسیر زندگی است. شاعر اشاره می‌کند که مردان راستین در زندگی خود به توکل متکی هستند و می‌دانند که روزی و رزق از سوی خداست. او به خواننده توصیه می‌کند که در مسیر توکل گام بردارد تا بخت و شانس به سراغش بیاید و از دیوهای وجود که مانع پیشرفت هستند، دور بماند. در نهایت، شاعر به یادگیری و آموختن از تجارب دیگران نیز تاکید می‌کند.
پی منه با نفاق بر درگاهبه توکل روند مردان راه
هوش مصنوعی: مردان واقعی با نفاق به درگاه تو وارد نمیشوند و با اتکا به ایمان و اراده پیش میروند.
گر توکّل ترا بروست همیخود بدانی که رزق از اوست همی
هوش مصنوعی: اگر به خدا توکل کنی، خودت خوب میدانی که روزی از سوی او میرسد.
پس به کوی توکّل آور رختبعد از آنت پذیره آید بخت
هوش مصنوعی: پس به محلهی اعتماد و توکل بیاور بار و وسایل خود را؛ بعد از تو، خوشبختی و شانس به سراغت خواهد آمد.
در توکّل یکی سخن بشنوتا نمانی به دست دیو گرو
هوش مصنوعی: به یکی از سخنها در زمینه توکل گوش کن تا در دام شیطان نیفتی.
اندر آموز شرط ره ز زنیکه ازو گشت خوار لاف‌زنی
هوش مصنوعی: از کسی که به خاطر گویندگی و لاف زدنش تحقیر شد، راه را بیاموز.