الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
بخش ۱ - در توحید باری تعالی
ای درون پرور برون آرای
بخش ۲ - فصل معرفت
به خودش کس شناخت نتوانست
بخش ۳ - فصل وحدت و شرح عظمت
احدست و شمار از او معزول
بخش ۴ - فصل تنزیه قِدم
دهر بی‌قالب قدیمی او
بخش ۵ - فصل اندر صفا و اخلاص
پس چو مطلوب نبود اندر جای
بخش ۶ - التمثیل فی شأن من کان فی هذه اعمی فهو فی‌الآخرة اعمی جماعة العمیان و احوال الفیل
بود شهری بزرگ در حدِ غور
بخش ۷ - فصل فی ان الاستواء معقول والکیفیة مجهول
آن یکی رجل گفته آن یک ید
بخش ۸ - التمثیل فی اصحاب تمنّی السوء
راد مردی ز غافلی پرسید
بخش ۹ - فصل اندر درجات
جانت را دوزخ آشیانه مکن
بخش ۱۰ - فی الحفظ و المراقبة
هرکه را عون حق حصار شود
بخش ۱۱ - التمثیل فی قوم یؤتون الزکوة
راد مردی کریم پیش پسر
بخش ۱۲ - فی‌الحکمة و سبب رزق الرازق
آن نبینی که پیشتر ز وجود
بخش ۱۳ - فی‌الهدایة
سبب هدیهٔ ایادی او
بخش ۱۴ - فی المُجاهدة
چون تو از بود خویش گشتی نیست
بخش ۱۵ - فصل اندر تقدیس
کاف و نون نیست جز نبشتهٔ ما
بخش ۱۶ - داستان باستان
ابلهی دید اشتری به چرا
بخش ۱۷ - التمثیل لقوم ینظرون بعین الاحوال «مُناظِرَة الوَلَدِ مَعَ الوالِد»
پسری احوَل از پدر پرسید
بخش ۱۸ - فی زینة‌الاطفال
آن نبینی که طفل را دایه
بخش ۱۹ - فصل اندر صُنع و قدرت
نقش بند برون گلها اوست
بخش ۲۰ - فی تعظیم قدره
آتش و باد و آب و خاک و فلک
بخش ۲۱ - فی‌الامثال والمواعظ، الفقر سواد الوجه والدُّنیا دارالزوال و تغیّرالاحوال و الانتقال
با سیه باش چونت نگزیرد
بخش ۲۲ - در بی‌نیازی از غیر خدای‌تعالی و دست در وی زدن از سر حقیقت
از من و از تو کارسازی را
بخش ۲۳ - اندر تضرّع و عجز
از تو زاری نکوست زور بدست
بخش ۲۴ - حکایت
کرد روزی عمر به رهگذری
بخش ۲۵ - اندر ذکر و یاد کردن
ذکر بر دوستان و کم سخنان
بخش ۲۶ - حکایت
ثوری از بایزید بسطامی
بخش ۲۷ - تمثیل
یاد دار این سخن از آن بیدار
بخش ۲۸ - فی ذکر دارِالبقاء
اجل آمد کلیدخانهٔ راز
بخش ۲۹ - اندر وجود و عدم
جهد کن تا زنیست هست شوی
بخش ۳۰ - اندر شُکر گوید
آدمی سوی حق همی پوید
بخش ۳۱ - اندر شکر و شکایت
شاکر لطف و رحمتش دیندار
بخش ۳۲ - فی‌اطّلاعه علی ضمائرالعباد
دانش او رهی رعایت کن
بخش ۳۳ - اندر رزق گوید
جانور را چو خوانش پیش نهاد
بخش ۳۴ - تمثیل
زالکی کرد سر برون ز نهفت
بخش ۳۵ - حکایت مرغ با گبر
آن بنشنیده‌ای که بی‌نم ابر
بخش ۳۶ - تمثیل در بیداری
نه بپرسید کاهلی ز علی
بخش ۳۷ - اندر حب و محبت
عاشقان سوی حضرتش سرمست
بخش ۳۸ - اندر تجرید گوید
هرکه خواهد ولایت تجرید
بخش ۳۹ - فی سلوک طریق الآخرة
اینهمه علم جسم مختصر است
بخش ۴۰ - التمثیل لابن الغافل والاب العاقل
به پسر شیخ گوکانی گفت
بخش ۴۱ - حکایت
در مناجات پیر شبلی گفت
بخش ۴۲ - فی‌التوکّل
پی منه با نفاق بر درگاه
بخش ۴۳ - فی توکل العجوز
حاتم آنگه که کرد عزم حرم
بخش ۴۴ - ایضاً فی‌التوکّل
ربع مسکون چو از طریق شمار
بخش ۴۵ - التمثّل فی‌الرؤیاء و تعبیره و هو ثمانون رؤیا عجیبة
خلق تا در جهانِ اسبابند
بخش ۴۶ - فی رؤیا الأثواب و الأوانی
جامهٔ کهنه رنج و اندوه است
بخش ۴۷ - فی رؤیا الصنّاعین
مرد طبّاخ نعمت بسیار
بخش ۴۸ - فی رؤیا البهائم
خر بود خادمی ولی کاهل
بخش ۴۹ - فی رؤیاء السّباع
شیر خصمی مسلّط و مغرور
بخش ۵۰ - فی رؤیا النّیّرین والکواکب الخمسة السیّارة
دیدن آفتاب را در خواب
بخش ۵۱ - فی تناقض الدارین
علّت روز و شب خور است و زمین
بخش ۵۲ - اندر ایثار
هرچه داری برای حق بگذار
بخش ۵۳ - قصهٔ قیس‌بن عاصم رضی‌الله عنه
آن زمان کز خدای نزد رسول
بخش ۵۴ - فی الاتحاد
در جهان یک زیان چو سودِ تو نیست
بخش ۵۵ - در اتّصال بدو گوید
چند گویی رسیدگی چه بُوَد
بخش ۵۶ - من اَمَنَ بطاعته فقد خَسَر خُسراناً مبینا
روبهی پیر روبهی را گفت
بخش ۵۷ - من زَهَد فی‌الدّنیا وَجَد مُلکا لایبلی
بود پیری به بصره در زاهد
بخش ۵۸ - فی صفة‌الزهد و الزّاهد
زاهدی از میان قوم بتاخت
بخش ۵۹ - فی حُبّ الدُّنیا و صفة اهله
هست شهری بزرگ در حدِِ روم
بخش ۶۰ - قالَ النّبیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ: فرغ َاللهُ تَعالَی عَنِ الخلْقِ وَ الخُلْق وَ الاَجَلِ وَ الرِّزْقِ؛ التمثیل فی نَحْنُ قَسَمْنا
هرچه آن کدخدای دکاندار
بخش ۶۱ - فصل فی شرائط صلوة الخمس والمناجات والتضرّع والخشوع والوقار والدعاء
قال‌الله تعالی: الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصلوة، و قال النّبی علیه...
بخش ۶۲ - المثل فی الخشوع و حضور القلب فی الصّلوة قصّة امیرالمؤمنین علیه‌السّلام
در اُحد میر حیدر کرّار
بخش ۶۳ - فی الصّلوة و الرّغبة
بارگی را بساز آلت و زین
بخش ۶۴ - التّمثیل فی تقصیر الصّلوة
بوشعیب الاُبی امامی بود
بخش ۶۵ - فی‌الحمد والثناء
در دهان هر زبان که گویا شد
بخش ۶۶ - فی‌الافتقار والتحیّرِ فی صفاته
مستمع نغمت نیاز از دل
بخش ۶۷ - فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّار
از پی راه حق کم از کودک
بخش ۶۸ - در مناجات گوید
ای روان همه تنومندان
بخش ۶۹ - فی کرمه و فضله
ای خداوند قایم و قدّوس
بخش ۷۰ - فی الانابه
ای جهان آفرین جان آرای
بخش ۷۱ - فی الإخلاص و المخلصون علی خطرٍ عظیمٍ
چون ز درگاهِ تست گو می‌مال
بخش ۷۲ - فی قضائه و قدره و امره و صنعه
داده از حکم تو تمنّی را
بخش ۷۳ - حکایت
کور را گوهری نمود کسی
بخش ۷۴ - فی الشّوق
از پس این براق شوق بُوَد
بخش ۷۵ - فی نفی صفات المذمومِة عن‌الله تعالی
در حق حقّ غضب روا نبود
بخش ۷۶ - التمثیل فی‌الذی هو یُطعمنی و یَسقین
باز را چون ز بیشه صید کنند
بخش ۷۷ - التمثیل فی معنی اولئک کالانعام بل هم اضل
کرهّ‌ای را که شد سه سال تمام
بخش ۷۸ - فی الرضاء والتَّسلیم
هست حق را ز بهر جان شریف
بخش ۷۹ - فی الحذر عن‌القدر
بندگان را که از قدر حذر است
بخش ۸۰ - فی الرضا والتسلیم بحکمه و قضائه
ابلقی را که رخ به خانهٔ اوست
بخش ۸۱ - فی الکرامة
از درونش چوبوی جان یابند
بخش ۸۲ - فی العبودیّة
چند پرسی که بندگی چه بُوَد
بخش ۸۳ - التمثیل فی قصّة ابراهیم الخلیل علیه‌السّلام
آن شنیدی که تا خلیل چه گفت
بخش ۸۴ - فی‌الامتحان
آن زمان کاین حجاب برگیرند