شمارهٔ ۴ - در معذرت از نرفتن بخانه سیدعلی عودی بطریق مطایبه
هوش مصنوعی: این شعر توصیف کننده یک هنرمند برجسته است که با دانشی عمیق، حیرت و تحسین دیگران را برانگیخته است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که برخی از یاران فقط به خاطر حفظ آبرو و نام آن هنرمند به او نزدیک می‌شوند. او همچنین تأکید می‌کند که شاعران نباید از هنرمند میهمانی کنند، چرا که کارهای هنری او بدون ساز و آواز به خوبی قابل درک نیست. در نهایت، شاعر می‌گوید که اگر شخصی با آثار هنری نامناسب بخواهد به این هنرمند نزدیک شود، بهتر است که در آتش بیفتد تا اینکه در چنگ آن هنرمند قرار گیرد.
زبده اهل هنر ای آنکه با صد دیده، چرخروز و شب حیران بود از دانش و فرهنگ تو
هوش مصنوعی: ای برترین هنرمند، تو که با صد چشم به دانش و فرهنگ خود، روز و شب را حیرتزده کردهای.
اینکه یاران می کنند از آمدن پهلو تهینیست مقصودی بغیر از حفظ نام و ننگ تو
هوش مصنوعی: یاران وقتی به ملاقات تو نمی آیند، دلیلش این نیست که نمی خواهند؛ بلکه هدف آنها حفظ آبرو و شرافت توست.
شاعران پرده در را میهمانی خوب نیستپرده برمی افکنند از ساز بی آهنگ تو
هوش مصنوعی: شاعران در میهمانیهای خود پردهها را کنار نمیزنند، زیرا موسیقی بینوا و بیریتم تو نمیتواند زیبایی لازم را ایجاد کند.
هر که یک ره ساز ناساز ترا بشنید گفتعود اگر در آتش افتد به که اندر چنگ تو
هوش مصنوعی: هر کس صدای ناهماهنگی را که تو تولید میکنی شنید، گفت: عود (چوب معطر) اگر در آتش بیفتد، بهتر است از اینکه در دستان تو باشد.