شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از حضور و شخصیت فردی خاص می‌پردازد. شاعر با比عث است که عالم به نور وجود او روشن است و اجزای زیبایی به مانند ماه و سال او گرد هم آمده‌اند. هر جا که به وصال محبوب و شادی دست یابند، شاعر آرزو می‌کند که لذت‌های دنیا در کنار احوال خوب او باشد. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی عشق و ارادت به یک شخص ویژه است.
عالم روشن ز شمع اقبالت بادجمع آمده اجزای مه و سالت باد
هوش مصنوعی: عالم به روشنی شمعی از وجود تو است و همه اجزای زندگیات در کنار هم جمع شدهاند. سال و دوران تو نیز مانند ماه روشن و زیباست.
هر جا شب وصل و روز عیدی باشدعیش دو جهان قرین احوالت باد
هوش مصنوعی: هر کجا که شب وصال و روز عید باشد، خوشی و شادی دو جهان در کنار حال تو باشد.