شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که به خاطر عشق معشوقش، احساس شادابی و زندگی کرده و از وجود خود جدا شده است. او به قدری تحت تأثیر این عشق قرار گرفته که از مرزهای وجودی خود فراتر رفته و به رازی عمیق از وجود خود پی برده است. به نوعی می‌توان گفت که عشق باعث دگرگونی و کشف هویتی جدید در او شده است.
تا باغم عشق تو هم آواز شدمصد باره زیادت به عدم باز شدم
هوش مصنوعی: به عشق تو آنقدر غمگین و آشفته شدم که بارها از وجود خودم دور شدم و به ناکامی و نیستی پیوستم.
ز آن سوی عدم نیز بسی پیمودم«رازی» بودم کنون همه راز شدم
هوش مصنوعی: از آن طرف نبودن و عدم، مسیرهای زیادی را طی کردم. رازهایی در من نهفته بود که اکنون به طور کامل واضح و روشن شدهاند.