شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و ارادت خود به محبوب سخن میگوید. او زندگیاش را در راه محبوب صرف کرده و خاک پای او را بر چشمانش مینهد. حالا که به محبوب نگاه میکند، چهرهاش در آینه نمایان است و او با دیدهای عاشقانه به محبوب مینگرد.
عمری است که در راه تو پای است سرمخاک قدمت به دیدگان می سپرم
هوش مصنوعی: سالهاست که در مسیر تو ایستادهام و سرم را به خاک قدمهایت میسپرمت که در برابر چشمانم جای دارد.
ز آن روی کنون آینهٔ روی تواماز دیدهٔ تو به روی تو می نگرم
هوش مصنوعی: به خاطر تو، اکنون آینهای شدم که به چهرهٔ تو نگاه میکند و از دید تو به تو مینگرد.