شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، سخن از عشق و محبت است. شاعر از عشق خود می‌گوید که وقتی به زبان می‌آید، جانش را تسخیر می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که با وصالش به او آرامش بخشد. اما معشوق پاسخ می‌دهد که اگر واقعا به وصال او نیاز دارد، باید هیچ مانعی ایجاد نکند و به او اجازه دهد که همیشه در خاطرش بماند.
از عشق مهی چو برلب آمد جانمگفتم بکنی به وصل خود درمانم
هوش مصنوعی: وقتی که بر لب عشق جوانه زد و جانم را پر کرده بود، گفتم اگر به وصل خود برسانی، دردهایم درمان میشود.
گفتا اگرت وصال ما می بایدرو هیچ ممان تو تا همه من مانم
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به وصال ما برسی، نباید هیچ مانعی در میان باشد تا من تماماً برای تو باقی بمانم.