تناجی
نجم‌الدین رازی

شمارهٔ ۷۰

ای دل بیدل به نزد آن دلبر رودر بارگه وصال او بی سر رو
پنهان ز همه خلق چو رفتی به درشخود را به درش بمان و آنگه در رو.