شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه زلف معشوق اشاره می‌کند که دلها را به خود جذب کرده و غمزه‌های او جانها را خسته می‌کند. او از خداوند درخواست می‌کند که این پیوند عاطفی و وابستگی شدیدش را به معشوق توضیح دهد، و بیان می‌کند که او در اوج عشق و اشتیاق به معشوق، احساس می‌کند که معشوق در دل او نشسته است.
ای سلسله زلف تو دلها بستهوی غمزهٔ خونخوار تو جانها خسته
هوش مصنوعی: ای زلف تو مانند زنجیری دلها را به خود مشغول کرده و نگاه پر از نیش تو روحها را خسته کرده است.
یا رب منم این چنین به تو پیوستهبر خاسته من زمن تویی بنشسته.
هوش مصنوعی: پروردگارا، من اینگونه به تو نزدیک شدهام و از تو جدا نیستم؛ من از تو هستم و تو در وجود من نشستهای.