شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت خرد و زندگی واقعی اشاره می‌کند و از شنونده می‌خواهد که دل از این جهان فانی بگرداند. او به جوانان هشدار می‌دهد که از آتش شهوت دوری کنند و خود را از وابستگی‌ها و خودخواهی‌ها رهایی بخشند. در نهایت، او توصیه می‌کند که اگر انسان بتواند از هستی خود فراتر رود، به خدا نزدیک‌تر خواهد شد.
گر با خردی و زنده جانیبر کن دل از این جهان فانی
هوش مصنوعی: اگر با عقل و آگاهی زندگی کنی، دل را از این جهان ناپایدار آزاد کن.
آب رخ دین خود چه ریزیاز آتش شهوت جوانی
هوش مصنوعی: آب صورت دینت را از آتش شهوات جوانی خراب نکن.
آتش در زن به هر دو عالمخود را مگر از خودی رهانی
هوش مصنوعی: آتش در وجود زن در هر دو جهان وجود دارد، اما او باید خود را از وابستگیهای درونیاش رها کند.
گر باز رهی زهستی خودخود را به خدای خود رسانی
هوش مصنوعی: اگر دوباره راهی به زندگی یافتی، خودت را به خدا نزدیک‌تر خواهی کرد.