شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دلش به خاطر معشوق در حال ملامت و عذاب است. او از عشقش به معشوق سخن می‌گوید و از عواقب آن احساس ندامت می‌کند. شاعر به زیبایی معشوق اشاره کرده و می‌گوید که او به قدری دلرباست که دیدار او با روز قیامت برابری می‌کند. همچنین، هنگامی که معشوق به او جفا می‌کند، شاعر همچنان داغ عشق و غرامت را حس می‌کند. در نهایت، او به راهی رفته که به عشق می‌انجامد و زاهد نیز در راه سلامت قرار می‌گیرد.
دل بهر تو در ملامت افتادوز عشق بدین علامت افتاد
هوش مصنوعی: دل به خاطر تو مورد سرزنش قرار گرفته و از عشق به این نشانه دچار مشکل شده است.
گشتم به هوس ندیم عشقتخود عاقبتم ندامت افتاد
هوش مصنوعی: به دنبال خوشی و لذت از عشق تو بودم، اما حالا از نتایج تصمیماتم پشیمانم.
ای دل، چو به قامتش فتادیدیدار تو با قیامت افتاد
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که در برابر قامت او قرار گرفتی، دیدن تو با عظمت و شکوه قیامت برابر شد.
او تیغ جفا کشید، لیکنبر جانب ما غرامت افتاد
هوش مصنوعی: او به ما ظلم کرد و جفای زیادی روا داشت، اما در عوض خود او در نهایت متضرر شد.
گم گشت بکوی عشق، شاهیزاهد به ره سلامت افتاد
هوش مصنوعی: در کوی عشق، شاه زاهدی بر سر راه نجات و سلامت به زمین افتاد.