شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این متن به بیان درد و رنج عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از گریه‌های دل‌خون خود می‌گوید و از عشق و داغ‌هایی که تجربه کرده است. او به زیبایی و fragility عشق اشاره می‌کند و نسبت به گل و خس و خاری که در مسیر عشق وجود دارند، هشدار می‌دهد. در نهایت، او تاکید می‌کند که سفر عشق به سادگی و بی‌دقتی امکان‌پذیر نیست و نیاز به آگاهی و هوشیاری دارد.
ای بی‌خبر از گریهٔ خونین‌جگری چندباز آی، که در پای تو ریزم گهری چند
هوش مصنوعی: ای کسی که از درد و اندوه من بیاطلاع هستی، چند بار دیگر برگرد و ببین که چگونه اشکهای دردناک من به زمین میریزد و چقدر ارزش دارد.
سوز دل عشاق چه دانند که چونستبگریخته از داغِ بلا بی‌جگری چند
هوش مصنوعی: عاشقان از درد و رنج خود آگاهی ندارند و نمیدانند که تحمل این درد چقدر دشوار است. آنها حتی وقتی از این مصیبت فرار میکنند، همچنان دلسوزی و احساس گناهی ندارند.
چون لاله به داغ دل و خوناب جگر باشای چشم چو نرگس همه بر سیم و زری چند
هوش مصنوعی: چشم تو باید مانند نرگس باشد، در حالی که به داغ دل و زخم جگر میسوزد، همانند لاله. باید در برابر زیباییها و تزیینات دنیا علاوه بر درد و رنج خود، همچنان زیبا و با وقار بمانی.
با هر خس و خاری منشین ای گل رعناکز باد صبا دوش شنیدم خبری چند
هوش مصنوعی: ای گل زیبا، با هر چیز بیارزش ننشین، زیرا شب گذشته از باد صبا خبری شنیدم که اهمیت دارد.
مائیم طریق خرد از دست نهادهوارسته به اقبال تو از درد سری چند
هوش مصنوعی: ما در راه خرد و دانایی قرار داریم و با خوشبختی از مشکلات و دردهایی که داشتیم، رهایی یافتهایم.
گفتی: چه کسانند اسیران ره عشقماتم‌زده سوخته دربه‌دری چند
هوش مصنوعی: تو پرسیدی که چه کسانی هستند آنهایی که در عشق گرفتار شدهاند و در سوگ و تنهایی به سر میبرند و دلی سوخته دارند.
شاهی سفر عشق به غفلت نتوان رفتهشدار، که این مرحله دارد خطری چند
هوش مصنوعی: در سفر به عشق، نمیتوان با بیعقلی و بیتوجهی پیش رفت. باید هوشیار بود، زیرا این مرحله ممکن است خطراتی به همراه داشته باشد.