شمارهٔ ۱۰۲ - استقبال از کمال خجندی
هوش مصنوعی: این شعر، زیبایی و جذابیت چهره محبوب را توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که دل‌های عاشقان به خاطر یاد او در رنج هستند. شاعر از درد عاشقی سخن می‌گوید و می‌خواهد که اگر گرفتار عشق است، باید به جان دهد تا به محبوبش برسد. او اشاره می‌کند که اگر ماه روی محبوب در آسمان نمایان شود، ستاره‌ها از خجالت خاموش خواهند شد. در نهایت، او به تأثیر چشم‌های محبوب اشاره می‌کند که باعث می‌شود همه دل‌ها در شهر از درد عشق بی‌قرار شوند و در عین حال، او به اطاعت از فرمان محبوب اشاره می‌کند.
ای سر زلف ترا دل‌های مشتاقان اسیرهرگزت نگذشت یاد دردمندان در ضمیر
هوش مصنوعی: ای موهای زیبا و دلربای تو، دل‌های عاشقان همیشه در بند عشق تو هستند و هیچگاه یاد درد و رنج درون خود را فراموش نمیکنند.
من گرفتارم، به جرم عشق بر دارم کنیدتا به کوی دوست، دشمن بیندم با دار و گیر
هوش مصنوعی: من در دام عشق گرفتار شدهام، اگر به خاطر این جرم من را به دار بزنید، حداقل این را میخواهم که در این مرگ، دشمنان را در کوی دوست ببینم.
گر مه روی تو روزی بنگرد بالای بامدیگر از خجلت نیاید شاه انجم بر سریر
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو روزی از بالا به زمین نگاه کند، دیگر از شرم نمیتواند بر تخت ستاره‌ها نشیند.
عالمی بی دل شدند از تیر مژگانت، چنانکدر همه شهر این زمان یک دل نمی یابد به تیر
هوش مصنوعی: افرادی که قلبی ندارند، به خاطر شوق و زیبایی چشمانت، تحت تأثیر قرار گرفتهاند. به گونهای که در این زمان، در کل شهر نمیتوان کسی را یافت که دلش را در برابر محبت تو تسلیم کرده باشد.
گر بریزی خون شاهی ور ببخشی، حاکمیتوشه فرمانروا، من بنده فرمان‌پذیر
هوش مصنوعی: اگر خون یک پادشاه را بریزی یا او را ببخشی، تو حاکمی خواهی بود که دارای قدرت و اختیار است، اما من تنها یک بندهام که باید فرمان را بپذیرد.