شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر حالتی عاشقانه و عمیق از شاعر است که به عشق و تأثیر آن بر زندگی‌اش اشاره دارد. شاعر به زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند که او را دچار شور و شوق کرده و از حال عادی خود به در آورده است. او از سر شکسته شدن و تحولی که عشق در او ایجاد کرده سخن می‌گوید و به نوعی تسلیم افتاده است. در کل، این شعر به ابراز احساسات عمیق و تغییرات درونی ناشی از عشق و زیبایی می‌پردازد.
بیک کرشمه که بر جان زدی، ز دست شدمدگر شراب مده ساقیا، که مست شدم
هوش مصنوعی: با یک نگاهِ جذاب که به جانم زدی، دیگر نتوانستم خود را کنترل کنم. دیگر به من شراب نده، زیرا که به شدت تحت تأثیر قرار گرفتم.
ره صلاح چه پویم، چو عشق ورزیدم؟به قبله روی چه آرم، چو بت پرست شدم؟
هوش مصنوعی: چرا باید به دنبال راه درست باشم، وقتی که عشق را انتخاب کردهام؟ چرا باید به سمت قبله برگردم، وقتی که به پرستش بت مشغول شدهام؟
میان مردم از آنرو بلند شد ناممکه زیر پای سگانت چو خاک پست شدم
هوش مصنوعی: من از آن رو در میان مردم شناخته شدم که به خاطر خدمت و وفاداری، خود را به خاطر شما و مقام شما کوچک کردم و مانند خاک زیر پای سگها به ذلت دچار شدم.
سرم به حلقه روحانیان فرو نایدکمند زلف تو دیدم که پای بست شدم
هوش مصنوعی: سرم به حلقه روحانیان نمیرسد و نتوانستم خود را از تسلط زلف تو خلاص کنم، زیرا دیدن آن زلف باعث شد تا در دام عشق تو گرفتار شوم.
شکسته بسته بود گفتگوی من، شاهیچنین که بسته آن زلف پر شکست شدم
هوش مصنوعی: گفتگوی من به هم ریخته و از هم گسسته بود، مانند اینکه شاهی که موهایش در هم و پر از شکستگی است، من هم به همین حالت در آمدهام.