شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بی‌ارزشی دنیا و مادیات اشاره می‌کند و آن را به جیفه (پسماند) تشبیه می‌کند که بر اساس حدیثی از پیامبر اسلام بیان شده است. او با تأکید بر اینکه انسان نباید برای چیزهای مادی رنج بکشد، به توکل به خدا و محبت او اشاره می‌کند. به نظر شاعر، در پی مادیات نباید مانند سگ‌ها باشیم و انسان باید به معنای حقیقی خود برسد و به حق نزدیک شود. در نهایت، او هشدار می‌دهد که دنیا و تعلقات آن حرام و بی‌ارزش‌اند و نباید به عشق آنها دل بست.
دنیاست عین جیفه، کلابند طالباناین قول واضح است ز نبی آخرالزمان
هوش مصنوعی: دنیا زشتیهایی شبیه به زباله دارد و افرادی که به آن وابستهاند به خوبی این حقیقت را درک میکنند از پیامبری که در دوران آخرالزمان آمده است.
از بهر جیفه محنت، در وی چرا کشیتوکل تو بر خدا کن هُو الله است مهربان
هوش مصنوعی: برای کسب مال و ثروت، چرا زحمت میکشی؟ به خدا توکل کن، او مهربان است.
بی رنج و محنت تو چو روزی دهد خداجیفه است پی جیفه چه گردی تو چون سگان
هوش مصنوعی: اگر خداوند بدون زحمت و سختی روزیات کند، آن روزی مانند زبالهای است که تو را به چه کار میآید؟ مثل سگ‌ها در پی چیزهای بیارزش میگردی.
هان سگ نه‌ای تو انسان، پی جیفه چیست غمانسان انیس حق شو، حق را به حق رسان
هوش مصنوعی: به تو هشدار میدهم که تو سگ نیستی، پس برای چه به دنبال چیزهای بیارزش و پست هستی؟ غم و اندوه انسان را کنار بگذار و به خودت برس. به حقیقت وجودیات توجه کن و آن را به جایگاه واقعیاش برسان.
غو غو سگی مکن تو درین دار الفناءاین جیفه حرامست سگی را به سگ رسان
هوش مصنوعی: در این دنیای فانی، بیدلیل و بیهدف حاشیهسازی نکن. این آشفتگی ناپسند است و نباید پای سگ‌ها را به این جا بکشی.
ای یار بهر جیفه تو دندان چو سگ مزناین جیفه حرام است چو غدود قصابگان
هوش مصنوعی: ای دوست، برای یک تکه بیارزش اینقدر به خودت زحمت نده و گاز نزن. این چیز بیحاصل به اندازه گوشت حرامی است که قصاب میخورد.