شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این متن به شعری اشاره دارد که دربارهٔ راه باور و صداقت در زندگی و عشق صحبت می‌کند. شاعر از سالکان خواسته که در مسیر خود با صداقت گام بردارند و از دنیا و زهد بگذرند. او به عارفان توصیه می‌کند که در این مسیر، خود را فدای عشق کنند و از مستمندان و مفلسان همواره در کنار هم باشند. عشق و بازی در این مسیر به عنوان یک تجربه زیبا و عمیق تلقی می‌شود، به جای جستجوی دنیای مادی.
ثبتوا اقدامکم ای سالکانراه ملامتها بجو ای صادقان
هوش مصنوعی: ای سالکان راه، قدمهای خود را ثبت کنید و در جستجوی ملامتها باشید ای راستگویان.
کس نجوید غیر صادق راه چنیندائما خوش باش باهم مفلسان
هوش مصنوعی: هیچکس جز انسانهای صادق دنبال چنین راهی نیست؛ پس همیشه با کسانی که در تنگنا هستند، خوش بگذران.
مفلسان را توشه ء خود مفلسی ستصادقان آیند درین راه خونفشان
هوش مصنوعی: بیپولها تنها داراییشان فقر و تنگدستی است، و انسانهای راستگو در این مسیر با تلاش و خون خود پیش میروند.
زاهد و عابد ز دنیا در گذشتهمت عارف مکان تا لامکان
هوش مصنوعی: زاهد و عابد از دنیا و امور آن فاصله گرفتهاند، اما عارف با جدیت و تلاش به دنبال حیات و جایی فراتر از همهچیز است.
جود عارف را ببین اندر طریقخود فنا گردد به یاری بی نشان
هوش مصنوعی: مهربانی و بخشش عارف را در نظر بگیر؛ در راه خود کاملاً غرق در عشق و از خود بیخود می‌شود تا به یاری کسی نامعلوم برسد.
یار سر بازی بکن در راه عشقزانکه سر بازیست بازی عاشقان
هوش مصنوعی: عزیزم در مسیر عشق بازی کن، چرا که عشق خود یک بازی است و عاشقان همیشه در حال بازی کردن هستند.