شمارهٔ ١٨ - قصیده ایضاً له
هوش مصنوعی: این شعر ستایشی از شخصیت و ویژگی‌های فردی به نام "میر محمد" است که شاعر او را همچون یوسف مصری، مظهر نور و برکت می‌داند. او به دلیل شجاعت و مردانگی‌اش مانند علی (علیه‌السلام) توصیف می‌شود و شاعر توانایی‌های او را در میدان نبرد و در برابر دشمنان می‌ستاید. همچنین، به تاثیرات مثبت او بر دیگران و خوشبختی که به زندگی مردم می‌بخشد، اشاره می‌کند. شاعر همچنین به پرورش و تربیت خود به عنوان بنده‌ای وفادار و کوشا اشاره دارد و در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که وجود میر محمد برای جهان همچون نوری است که همیشه در دسترس و راهنمای مردم است.
ای کاشف اسرار فلک رأی منیرتوی مظهر انوار سعادات ضمیرت
هوش مصنوعی: ای کسی که به رازهای آسمانها پی میبری، فکر روشنت منبع نورهایی است که سعادتهای درونت را نمایان میسازد.
تو یوسف مصری و عزیز همه آفاقبر جمله خزائن بجهان کرد امیرت
هوش مصنوعی: تو مانند یوسف مصری هستی که در همه سرزمینها محبوب و مورد احترام است. مقام والای تو امیر و صاحب خزائن دنیا است.
ای میر محمد توئی آنکس که بمردیمانند علی نیست در ایام نظیرت
هوش مصنوعی: ای میر محمد، تو آن کسی هستی که در مردانگی و شجاعت، کم نظیر هستی و مانند علی در دوران خود نداری.
در معرکه خصم تو که بادا بجهان گمچون زاغ کمان گوشه نشین گشت چو تیرت
هوش مصنوعی: در عرصه نبردی که دشمن تو در آن حاضر است، تو مانند زاغی در گوشهای پنهان شدهای و در عین حال به تیرکمان خود یکی از دشمنان را هدف گرفتهای.
هر گه که سنان راست کنی بر دل دشمنگر آهن و سنگست نماید چو حریرت
هوش مصنوعی: هر وقت که تیر و سنان را به سوی دل دشمن نشانه بری، حتی اگر آن دشمن از آهن و سنگ باشد، چنان نرم و لطیف مینماید که گویی از حریر است.
در پاشی انوار تو از وصف برونستبا فیض کف راد نمودست حقیرت
هوش مصنوعی: درخشندگی تو فراتر از توصیفهاست و با لطف و بخشش الهی، مقام و ارزش من را نشان دادهای.
در بزم چو جنت بنشین شاد چو رضوانکز غالیه حور بسوزند عبیرت
هوش مصنوعی: در میان جمع شاد و سرخوش باش، مانند بهشتی که در آن شادی و خوشحالی برقرار است. بگذار عطر خوشی تو، حتی حورهای بهشتی را به شعف وادی شگفتی بکشاند.
زان خوشه انگور که پروین لقب اوستنشگفت گر آرند گه بزم عصیرت
هوش مصنوعی: از خوشه انگوری که به نام پروین شناخته می‌شود، عجیب نیست اگر در میهمانیهای شاداب تو را به نوشیدن عصیرش دعوت کنند.
هر پیر و جوانرا که نظر بر رخت افتدبا بخت جوان بیند و با دانش پیرت
هوش مصنوعی: هر کسی که به چهرهات نگاه کند، جوانی را در بخت خود احساس می‌کند و از دانش تو که تجربهات را نشان میدهد، بهرهمند می‌شود.
در تربیت بنده خود ابن یمین کوشزیرا که نباشد ز چنین بنده گزیرت
هوش مصنوعی: در تربیت خویش تلاش کن، زیرا از بندگی چنین آدمی نمیتوانی فرار کنی.
از تست جهان کرم آباد که بادادارای جهان تا که جهانست نصیرت
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که از وجود و زیباییهای دنیا لذت ببریم و در عین حال به معنای بزرگتری نظر داشته باشیم. همچنین، اشاره به اهمیت روحیهی استقامت و حمایت در مواجهه با چالشهای زندگی دارد. در واقع، درک عمیقتری از جهان و تجربههای گوناگون میتواند ما را در مسیر پیشرفت و رشد یاری دهد.