شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی‌ها و ویژگی‌های محبوب می‌پردازد. شاعر بر این باور است که نور محبوبش همچون علم و دانش است و زلف او زیبایی‌ای بی‌نظیر دارد که به ماه می‌ماند. ابروی او به شکل هلال است و زیبایی‌اش توجه همه را به خود جلب می‌کند. لب‌های او در هنگام صحبت کردن، حقایق را اثبات می‌کند و وجود او به مانند یوسف زیبایی و محبوبیت دارد. شاعر بر این امر تأکید می‌کند که غم و اندوه خود را باید بشمارد و اگر عاشق شود، آنگاه وضع او به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در نهایت، او به ارزش وجود محبوب و تأثیر عمیق آن بر زندگی‌اش اشاره می‌کند.
پرتو روی تو بر کسوت خوبی علم استزلفت از غالیه بر ماه دو هفته رقم است
هوش مصنوعی: ن光 چهرهی تو، نشانهای از زیبایی و نیکی است و موهای تابدار تو، درخشندگیای دارند که با چهرهی ماه در شبهای دو هفتهای قابل قیاس است.
چون خم ابروی مشکین تو مانند هلالشود انگشت نما سوره نون والقلم است
هوش مصنوعی: وقتی ابروی خوش حالت و زیبای تو مانند هلال ماه به نظر میرسد، نمایانگر زیبایی و جذابیت توست.
دهن تنگ تو چون لب بسخن بگشایدسخنت حجت اثبات وجود و عدم است
هوش مصنوعی: وقتی تو لب به سخن میگشایی، حرفهایت میتواند دلیل وجود و عدم چیزها باشد؛ زیرا بیان تو اهمیت و ارزش زیادی دارد.
یوسف مصر وجودی و ز بس محتشمیچون سلیمانت روان بر عقب از جان حشم است
هوش مصنوعی: یوسف مصر به گونهای باوقار و بزرگمنش است که مانند سلیمان، افراد اطرافش با عشق و احترام به او خدمت میکنند و جانشان را برایش فدای او میکنند.
کشتگان غم خود را چو درآری بشمارگر از ایشان بشمارد غمت اینهم کرم است
هوش مصنوعی: اگر بخواهی غمها و دردهای خود را بشماری و آنها را برشمارید، بدان که اگر غمت کم هم بشود، این خود نعمت و حسنی است.
گر بکشتن برسد در قدمت ابن یمیناینچنین راه بسر گر نرود بی قدم است
هوش مصنوعی: اگر ابن یمین در برابر تو قرار بگیرد و بخواهد تو را بکشد، باید بداند که نمیتواند حتی یک قدم به جلو بردارد مگر اینکه با تو همراه شود.