شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیز در دنیا به جذابیت و زیبایی یار او نمی‌رسد. او زیبایی چهره یار را با بهار و قدش را با سرو مقایسه می‌کند. همچنین به طراوت و شیرینی لبانش اشاره می‌کند و هیچ چیز دیگری جز وجود او را نمی‌تواند با ارزش بداند. شاعر با آوردن تصاویری از زیبایی‌های مختلف مانند یاقوت و زهره، تأکید می‌کند که زیبایی یار او منحصر به فرد است و هیچ عاشق دیگری نمی‌تواند مانند او باشد. در نهایت، شاعر به عشقی عمیق و درد فراق اشاره می‌کند که او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
جز رخ یار من بهار که دیدچون قدش سرو جویبار که دید
هوش مصنوعی: غیر از چهره محبوبم، هیچ چیز دیگری در بهار برایم جذابیت ندارد، همانطور که هیچ چیز دیگری به اندازه قد او و زیباییاش در کنار جویبار اهمیت ندارد.
چشمه آب خضر جز دهنشمعدن در شاهوار که دید
هوش مصنوعی: چشمه آب خضر، تنها از دهانش به معدن شاهوار میرسد و کسی آن را ندیده است.
طرب افزای تر ز یاقوتشباده لعل خوشگوار که دید
هوش مصنوعی: مستی و شادی در بادهی خوشطعم و زیبا از سنگ قیمتی یاقوت بیشتر است، چون وقتی کسی آن را میبیند، دلش را شاد می‌کند.
غیر دردانه بر بناگوششماهرا زهره گوشوار که دید
هوش مصنوعی: عطری که در گوشهی خانهی زیبای او احساس میشود، مانند زهرهای است که در گوشش به زیبایی درخشیده و کل نگاهها را به خود جذب کرده است.
شاخ سنبل بلطف طره اوکشته بر چین لاله زار که دید
هوش مصنوعی: شاخ سنبل به زیبایی موی او قربانی چمنزار لالهای را که دیده است.
چون من از عاشقانش گرم رویگر چه هستند صد هزار که دید
هوش مصنوعی: اگرچه در میان صدها هزار عاشق، من تنها کسی هستم که به معشوقش نزدیکم و به او عشق میورزم، اما دلی گرم و پرشور از عشق او دارم.
دستش از پا فکند ابن یمیندست کس را چنین نگار که دید
هوش مصنوعی: ابن یمین، با قدرت و تاثیر خود، توانسته است که دیگران را تحت تأثیر قرار دهد و به نوعی آنها را اسیر قدرت خود کند. این نشان میدهد که او چه توانایی در تسلط بر دیگران دارد و چگونه میتواند با یک نگاه یا رفتار بر احساسات و وضعیت دیگران تأثیر بگذارد.