شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف بادی می‌پردازد که در صبح از سوی خراسان می‌وزد و او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. باد صبح مانند روح الهی، جان تازه‌ای به او می‌بخشد. شاعر نسبت به این باد، حس تقدس و لطافتی دارد و آن را به نسیم‌هایی که دل را شاداب می‌کنند، تشبیه می‌کند. همچنین بادی که از خاک خراسان می‌وزد، آتش اندوه را فرومی‌نشاند و او را به مسرت می‌آورد.
شاعر به ویژگی‌های خاص این باد اشاره می‌کند و آن را به نفحات بهشتی و لطافت عطرهای خوشبو تشبیه می‌کند. بوی خوش و نسیم آن، یادآور زیبایی و عشق است و دل شادابی به او می‌دهد. در نهایت، شاعر به تأثیر آن باد بر روح و جان خود تأکید می‌کند و می‌گوید که این نسیم، او را از اندوه و تنهایی می‌رهاند.
صبحدم بادی که از سوی خراسان می‌دمدچون دم روح‌القدس در پیکرم جان می‌دمد
هوش مصنوعی: در صبحگاه، بادی که از طرف خراسان می‌وزد، همچون نفس روح‌القدس در وجود من جان تازه‌ای می‌بخشد.
باد صبح است این ندانم یا نسیم پیرهنکز برای نور چشم پیر کنعان می‌دمد
هوش مصنوعی: این صبح است و نمیدانم که آیا نسیم ملایم است یا بادیست که از سوی پیر کنعان می‌وزد و برای نور چشم او میآید.
چون گذر کرد است بر خاک خراسان لاجرمروح‌پرور چون نسیم باغ رضوان می‌دمد
هوش مصنوعی: وقتی نسیمی از خاک خراسان وزیده میشود، روح انسان را شاداب و سرزنده می‌کند، مانند نسیم خوشی که از باغهای بهشت بهدست میآید.
می‌نشاند آتش اندوه دل چون آب رزباد روح‌افزای کز خاک خراسان می‌دمد
هوش مصنوعی: آتش اندوه دل را مانند آب روزنمیسازد، بلکه نسیم دلانگیزی که از خاک خراسان می‌وزد، آن را خاموش می‌کند.
باد را خاصیت جان‌پروری دانی که چیستزآن سبب کز کوی چون فردوس جانان می‌دمد
هوش مصنوعی: باد دارای خاصیتی است که جان را زنده و سرشار می‌کند. به همین دلیل است که از کوچههای بهشتمانند معشوق، لطافت و روحافزایی به مشام میرسد.
آن مسیحادم که انفاسش بود جان‌بخش از آنکاز میان چشمه‌سار آب حیوان می‌دمد
هوش مصنوعی: آن شخصی که نفسهایش جان تازه‌ای می‌بخشد، مانند هوایی است که از دل چشمههای آب حیات می‌وزد.
چین زلفش می‌کند یغما نسیم صبحدمخوش نفس چون نکهت مشک ختن زان می‌دمد
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی با لطافتی دلنشین، زلفهای او را به نرمی می‌برد و بوی خوشی مانند عطر مشک ختن را از خود به جا میگذارد.
بلبل طبع مرا آمد نسیم کوی اوهمچو باد صبحگاهی کز گلستان می‌دمد
هوش مصنوعی: نسیم خوشی از طرف کوی معشوق به من رسید، مانند بادی نرم و تازه که در صبح از گلستان می‌وزد.
می‌برد جمعیت از ابن یمین یکبارگینفحه‌ای کز چین آن زلف پریشان می‌دمد
هوش مصنوعی: مردم به یکباره بویی از زلف آشفتهای که از چین میآید، از ابن یمین میگیرند.