شمارهٔ ۱۸۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و لطافت عشق صحبت می‌کند. شاعر به عشق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در دل هر فردی باید این زیبایی و سخن‌های ارزشمند را جای دهد. او به تشابه عشق با جواهراتی گرانبها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که از دست دادن زمان برای تجربه عشق و زیبایی بی‌نظیر آن را نباید نادیده گرفت. همچنین، او بر اهمیت گوش دادن به سخنان دانایان و عاشقان تأکید می‌کند و می‌گوید که دل باید آماده پذیرفتن این سخنان زیبا باشد. در نهایت، شاعر به تاثیر دلنشین این سخنان بر روح و دل عاشقان اشاره می‌کند.
گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوشآن تو باشی صنما لؤلؤ لالا در گوش
هوش مصنوعی: اگر ماه آسمان در گوش تو زهره و زهرا را بگوید، تو ای محبوب من، مانند مروارید در گوش میباشی.
سخنم گر چه که دریست گرانمایه ولیکبستیزه نکند آن بت رعنا در گوش
هوش مصنوعی: سخن من هرچند ارزشمند و گرانبهایی دارد، اما آن بت زیبا هرگز آن را نمیشنود و به آن توجهی نمیکند.
ترک من سرو سهی قامت و ماه چکل استبشنو و جای ده این نکته غرا در گوش
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و خوشنما بودن کسی اشاره دارد که شباهتهای برجستهای به سرو و ماه دارد. شاعر از شنونده میخواهد که این نکته زیبا را در خاطر بسپارد و به آن توجه کند.
گوهری کز صدف دیده پراکند رهیگشت مجموع ترا جمله بیکجا در گوش
هوش مصنوعی: مرواریدی که از صدف چشم بیرون آمده، همگان را به یکجا در گوش خود جمع کرده است.
داد عشاق بده وقت خود از دست مدهوقت آنست که گیری سخن ما در گوش
هوش مصنوعی: عاشقان را صدا کن و وقت را از دست نده. این زمان مناسبی است که حرفهای ما را بشنوی و در ذهنت بیاوری.
هیچ دانی که زند گوی بچوگان مرادآنکه گیرد سخن مردم دانا در گوش
هوش مصنوعی: آیا میدانی که وقتی بچهها صحبت میکنند، هدفشان این است که سخنان مردم باهوش را بشنوند و در ذهنشان بسپارند؟
سخن ابن یمین گوش کن ایدوست از آنکدر شهوار خوشت آید و زیبا در گوش
هوش مصنوعی: به سخنان ابن یمین گوش بسپار، زیرا آنها به خاطر زیبایی و خوشایندی که در گوش دارند، دلنشین و دلپذیر هستند.